هایپردنشیا یا دندان اضافه یکی از ناهنجاری‌ های دهان و دندان است که در آن تعداد دندان‌های فرد بیشتر از حد طبیعی است. شاید داشتن یک دندان اضافی به نظر بی‌ ضرر برسد ، اما همین موضوع می ‌تواند مشکلات جدی مانند به‌ نا مرتب بودن دندان‌ها ، درد ، و حتی تأثیر بر زیبایی لبخند ایجاد کند. تشخیص به‌ موقع هایپردونتیا اهمیت زیادی دارد؛ زیرا درمان زودهنگام می‌ تواند از عوارضی مثل فشار روی دندان ‌های مجاور یا تأخیر در رویش دندان‌ های دائمی جلوگیری کند. اگر شما یا اطرافیانتان با رشد دندان‌ های اضافه مواجه هستید ، آگاهی از علائم ، انواع و روش‌ های درمانی می ‌تواند به تصمیم ‌گیری بهتر کمک کند. در ادامه این مقاله ، به ‌طور کامل به بررسی علت ‌های بروز هایپردونشیا ، نشانه ‌ها ، انواع دندان ‌های اضافه و روش ‌های نوین درمان آن می ‌پردازیم. اگر می‌ خواهید همه چیز را درباره این عارضه بدانید و راه‌ های درمانی مؤثر را بشناسید ، تا پایان این مطلب با ما همراه باشید.

 

هایپردنشیا - دکتر ثریا یوسف نژاد drsorayayousofnejad.com

 

دندان اضافه یا هایپردنشیا چیست؟

هایپردنشیا یا دندان اضافه (Hyperdontia) ، یک وضعیت دندانی نسبتاً نادر است که در آن فرد بیش از تعداد طبیعی دندان ‌ها در دهان خود دارد. به طور معمول ، انسان‌ ها در دوران کودکی 20 دندان شیری و در بزرگسالی 32 دندان دائمی دارند ، اما در افرادی که دچار هایپردنشیا هستند ، دندان‌ های اضافی در کنار این تعداد طبیعی رشد می‌کنند. این دندان ‌ها ممکن است در هر نقطه از دهان ، از جمله فک بالا یا پایین ، ظاهر شوند و گاهی به صورت نهفته باقی بمانند یا به طور کامل بیرون بزنند و باعث مشکلاتی مانند به ‌هم‌ ریختگی دندان‌ ها ، اختلال در جویدن و حتی مشکلات گفتاری شوند.

جالب است بدانید که این پدیده در مردان شایع‌ تر از زنان بوده و ممکن است در سنین مختلف خود را نشان دهد ، هرچند اغلب در دوران کودکی یا نوجوانی شناسایی می‌شود. دندان‌ های اضافه معمولاً کوچک ‌تر از دندان ‌های طبیعی هستند و در برخی موارد ممکن است به طور کامل رشد نکرده و زیر لثه باقی بمانند. علت دقیق هایپردونشیا مشخص نیست ، اما ژنتیک ، سندرم‌ های خاص مانند سندرم گاردنر یا کلیدوکرانیال دیسپلازیا و عوامل محیطی می‌ توانند در بروز آن نقش داشته باشند.


جهت دریافت مشاوره و یا گرفتن نوبت از بهترین متخصص ارتودنسی در مازندران فرم زیر را پر کنید.

 


انواع دندان اضافه

دندان‌ های اضافی بر اساس شکل ، موقعیت و ویژگی‌ هایشان به انواع مختلفی تقسیم می ‌شوند که در ادامه به آن ‌ها پرداخته‌ ایم:

مزودنس (Mesiodens)دکتر ثریا یوسف نژاد، بهترین متخصص ارتودنسی در بابل اشاره می‌کند که رایج‌ترین نوع هایپردنشیا است که معمولاً بین دو دندان جلویی فک بالا رشد می‌کند. این دندان ممکن است به شکل مخروطی ، معکوس یا افقی باشد و باعث نامرتبی دندان‌های جلویی شود.
پارامولار (Paramolar)این دندان اضافه معمولاً در کنار دندان‌های آسیاب رشد کرده و ممکن است بسیار کوچک و حتی بدون ریشه باشد. این نوع دندان اغلب تأثیر زیادی روی جویدن ندارد ، اما می‌تواند تمیز کردن دندان‌ها را دشوار کند.
دیستومولار (Distomolar)این نوع هایپردونتیا در پشت دندان‌های آسیاب سوم (دندان عقل) رشد می‌کند. بد نیست بدانید دیستومولارها نادر هستند و معمولاً در فک بالا ظاهر می‌شوند.
دندان‌های اضافی ترکیبی (Supernumerary Complex or Supplemental Teeth)این نوع دندان‌ها شبیه به دندان‌های طبیعی هستند اما با این تفاوت که در یک ردیف اضافه‌تر از دندان‌های اصلی رشد می‌کنند. ممکن است به شکل کامل رشد کرده و مانند یک دندان طبیعی عمل کنند.

نشانه‌ های داشتن هایپردونشیا چیست؟

هایپردنشیا معمولاً با مشاهده دندان‌های اضافه تشخیص داده می‌شود ، اما گاهی بدون علامت است تا زمانی که با معاینه کشف شود
و نیاز به عکسبرداری (CBCT) دارند. علائم رایج هایپردونشیا شامل موارد زیر است:

  •   مشکل در رویش دندان‌های دائمی و تأخیر در رویش دندان‌های اصلی
  •   تورم یا التهاب لثه در ناحیه‌ای که دندان اضافی نهفته است
  •   به‌هم ‌ریختگی و نامرتبی دندان‌ها
  •   درد یا احساس فشار در لثه‌ها
  •   ایجاد فاصله غیرطبیعی بین دندان‌ها
  •   مشکلات در جویدن یا گفتار

 

هایپردنشیا - دکتر ثریا یوسف نژاد drsorayayousofnejad.com

دندان اضافی (هایپردونتیا) چگونه درمان می‌شود؟

درمان هایپردنشیا بسته به موقعیتی که در آن قرار گرفته است ، تعداد و تأثیر آن بر سلامت دهان و دندان بیمار متفاوت است. در مواردی که این دندان‌ ها باعث مشکلاتی مانند به‌ هم ‌ریختگی دندان ‌ها ، فشار روی دندان ‌های کناری یا اختلال در جویدن شوند ، بهترین راه‌ حل ، کشیدن آن ‌ها است.

برای انجام این اقدام ابتدا بی حسی موضعی تزریق می شود و بسته به پیچیدگی وضعیت ، ممکن است نیاز به جراحی داشته باشد. در برخی افراد ، اگر دندان اضافه زیر لثه گیر کرده باشد ، جراح دهان و دندان از تکنیک‌ های جراحی برای خارج کردن آن استفاده می‌کند.

در مواردی که دندان اضافی باعث نامرتبی شدید دندان‌ ها شده باشد ، درمان با ارتودنسی نیز می تواند روشی موثر باشد. ارتودنسی به تنظیم جایگاه دندان‌ها و اصلاح ساختار فک کمک می‌ کند و معمولاً پس از کشیدن دندان اضافی شروع می‌ شود. متخصص ارتودنسی بابل با استفاده از بریس یا الاینرهای شفاف ، دندان‌ها را به موقعیت مناسب هدایت می‌کند تا هم زیبایی لبخند و هم عملکرد جویدن بهبود یابد.

این درمان ممکن است بسته به شدت مشکل چند ماه تا چند سال طول بکشد. در کودکان ، گاهی صبر می‌ کنند تا رشد فک کامل شود و سپس درمان را آغاز می‌کنند تا نتیجه بهتری به دست آید. به خاطر داشته باشید همکاری شما با ارتودنتیست در این مسیر بسیار مهم است.