براکت در ارتودنسی ابزاری کوچک اما تأثیرگذار است که می‌ تواند لبخند شما را به شکلی که همیشه آرزو داشتید تغییر دهد. اگر دندان‌ های نامرتب یا مشکلاتی در نحوه قرارگیری فک‌ ها دارید ، براکت‌ ها با هدایت تدریجی دندان‌ ها به جایگاه صحیح خود ، نه ‌تنها ظاهر دندان‌ ها بلکه سلامت دهان و فک را نیز بهبود می‌ بخشند. شاید نگرانی‌ هایی درباره ظاهر براکت‌ های ارتودنسی یا مدت ‌زمان درمان داشته باشید ، اما نگران نباشید ؛ تکنولوژی مدرن گزینه‌ های متنوع و کم‌ نمایی را فراهم کرده است که نیاز های مختلف را پوشش می‌ دهد. اگر می‌ خواهید بیشتر درباره براکت ها بدانید ، ادامه مقاله را از دست ندهید!

 

براکت در ارتودنسی - دکتر ثریا یوسف نژاد

 

براکت ارتودنسی یا براکت دندان چیست؟

دکتر ثریا یوسف نژاد ، بهترین متخصص ارتودنسی در بابل بیان می کند براکت ارتودنسی یکی از اجزای اصلی دستگاه‌ های ارتودنسی ثابت است که برای تنظیم و صاف کردن دندان‌ ها مورد استفاده قرار می‌ گیرد. این ابزار کوچک که معمولاً از جنس فلز ، سرامیک یا پلاستیک شفاف ساخته می‌ شود ، روی سطح جلویی دندان‌ ها قرار می‌ گیرد و به وسیله‌ چسب مخصوص به دندان متصل می‌ شود. براکت‌ ها به کمک سیم‌ های ارتودنسی و کش‌ های الاستیک نیرو هایی به دندان‌ ها وارد می‌کنند تا آن‌ ها را به موقعیت مطلوب هدایت کنند.

 

جهت دریافت مشاوره از متخصص ارتودنسی حرفه ای در بابل فرم ذیل را پر کنید.

 

 

نقش براکت‌ ها در ارتودنسی چیست ؟

براکت‌ ها قلب تپنده درمان‌ های ارتودنسی محسوب می‌ شوند. وظیفه اصلی آن‌ ها انتقال نیرو به دندان‌ ها و هدایت آنها به موقعیت‌ های مطلوب است. وقتی که براکت‌ ها با سیم و کش‌ های الاستیک ترکیب می‌ شوند ، نیرویی ملایم ولی مداوم به دندان‌ ها وارد می‌ شود که باعث حرکت تدریجی آن‌ها می‌ شود.

علاوه بر حرکت دندان‌ ها ، براکت‌ ها نقش مهمی در اصلاح بایت یا قرارگیری نادرست فک‌ ها روی یکدیگر دارند. این اصلاحات باعث بهبود عملکرد جویدن ، گفتار و کاهش مشکلاتی مانند سایش دندان‌ ها و درد فکی می‌ شود. همچنین ، براکت‌ ها به ارتقاء زیبایی صورت و اعتماد به نفس بیمار کمک می‌ کنند.

این ابزار نقش مهمی در اصلاح ناهنجاری‌ های دندانی مانند کجی ، نامرتبی یا فاصله بین دندان‌ ها دارد و در مواردی که فک‌ ها به درستی روی هم قرار نمی‌ گیرند ، مورد استفاده قرار می‌ گیرد. براکت‌ها به طور خاص برای ایجاد تغییرات دائمی در موقعیت دندان‌ ها طراحی شده‌ اند و با گذشت زمان به تدریج لبخندی زیبا و هماهنگ به بیمار هدیه می‌ دهند.

 

انواع براکت ارتودنسی

براکت‌های ارتودنسی بسته به نیاز بیمار ، مواد ساختاری و ظاهر آن‌ها به چندین نوع تقسیم می‌شوند:

نوع براکتتوضیحات
براکت‌ های فلزیاین براکت‌ ها از جنس فلز ضد زنگ ساخته می‌ شوند و رایج‌ ترین نوع براکت هستند. آن‌ ها بسیار مقاوم و مؤثر هستند و به دلیل قیمت مناسب تر خود ، معمولاً گزینه‌ انتخابی بسیاری از بیماران هستند.
براکت‌ های سرامیکیاین نوع براکت‌ ها از مواد سرامیکی شفاف یا همرنگ دندان ساخته می‌ شوند و برای کسانی که به دنبال ظاهر کمتر جلب توجه کننده‌ ای هستند ، مناسب‌اند. هرچند که نسبت به براکت‌ های فلزی شکننده‌ تر هستند و نیاز به مراقبت بیشتری دارند.
براکت‌ های پلاستیکی یا شفافاین براکت‌ ها از مواد پلاستیکی شفاف ساخته شده‌ اند و تقریباً نامرئی هستند. اگرچه زیبایی بیشتری دارند ، اما ممکن است سریع‌ تر لکه بگیرند و به اندازه براکت‌ های فلزی یا سرامیکی دوام نداشته باشند.
براکت‌ های لینگوال (پشت دندانی)این نوع براکت‌ ها به پشت دندان‌ ها متصل می‌ شوند و از دید دیگران مخفی هستند. با این حال ، نصب آن‌ ها پیچیده‌ تر بوده و ممکن است برای زبان و گفتار مشکلاتی ایجاد کند.
براکت‌ های خود تنظیم (Self-ligating)در این نوع براکت‌ ها ، نیازی به استفاده از کش‌ های الاستیک نیست زیرا دارای گیره‌ های داخلی هستند که سیم‌ ها را نگه می‌ دارند. این براکت‌ ها باعث کاهش اصطکاک و زمان جلسات درمان می‌ شوند.

 

چگونه براکت مناسب را برای ارتودنسی انتخاب کنیم ؟

انتخاب براکت مناسب بستگی به چندین عامل دارد که شامل نیاز های درمانی ، بودجه ، سن بیمار و ترجیحات زیبایی می‌ شود. ابتدا ، متخصص ارتودنسی با بررسی وضعیت دندان‌ ها و نوع ناهنجاری ، نوع براکت مناسب را پیشنهاد می‌ کند. برای مثال:

  •  بودجه : براکت‌ های فلزی به دلیل هزینه‌ کمتر ممکن است برای بیماران با محدودیت مالی مناسب باشند.
  •  ظاهر : اگر ظاهر براکت برای بیمار اهمیت دارد ، براکت‌ های سرامیکی یا شفاف گزینه‌ بهتری هستند.
  •  راحتی : برای بیمارانی که به دنبال راحتی بیشتر هستند ، براکت‌های خود تنظیم یا لینگوال ممکن است مناسب باشند.
  •  نکات میراقبتی : بیمار باید نکات مراقبتی و محدودیت‌ های هر نوع براکت را در نظر بگیرد. برای مثال ، براکت‌ های سرامیکی و شفاف نیاز به مراقبت بیشتری دارند تا دچار لکه و آسیب نشوند.

جداشدن براکت ارتودنسی

یکی از مشکلات رایجی که ممکن است در طول درمان ارتودنسی رخ دهد ، جدا شدن براکت از سطح دندان است. این مشکل معمولاً به دلایل زیر رخ می‌ دهد :

  • خوردن غذا های سخت یا چسبنده : جویدن غذاهایی مانند آجیل ، آب‌ نبات یا آدامس می‌ تواند به براکت فشار وارد کرده و باعث جدا شدن آن شود. برای رعایت بهداشت خود استفاده از مسواک ارتودنسی را از یاد نبرید!
  • ضربه به فک : وارد شدن ضربه به دهان در حین ورزش یا فعالیت‌ های دیگر ممکن است باعث جدا شدن براکت شود.
  • چسب ضعیف : گاهی اوقات چسب مورد استفاده برای اتصال براکت به دندان به دلیل کیفیت پایین یا عدم رعایت اصول ، ممکن است به خوبی عمل نکند.

اگر براکت جدا شود ، بیمار باید فوراً به متخصص ارتودنسی مراجعه کند تا براکت مجدداً متصل شود. بعلاوه ، برای جلوگیری از این مشکل ، توصیه می‌ شود که بیماران از مصرف غذا های ممنوعه خودداری کرده و در هنگام ورزش از محافظ دهان استفاده کنند.

آیا براکت باعث درد می‌ شود؟

براکت‌ ها پس از نصب یا تنظیم اولیه ممکن است باعث احساس درد یا فشار در دندان‌ ها شوند ، زیرا این وسیله دقیقاً با همین هدف طراحی شده است: اعمال نیرو برای حرکت دادن دندان‌ ها. این درد معمولاً خفیف تا متوسط است و بیشتر به صورت حس فشار ، کشیدگی یا حساسیت هنگام جویدن تجربه می‌ شود. شروع درد اغلب چند ساعت بعد از نصب براکت است و معمولاً در ۲۴ تا ۷۲ ساعت اول شدت بیشتری دارد. شدت درد به نوع براکت ، حساسیت فردی ، میزان ناهنجاری دندانی و میزان نیروی ارتودنسی بستگی دارد. در اغلب بیماران ، این درد قابل‌ تحمل بوده و با داروهای ساده مانند استامینوفن یا ایبوپروفن کنترل می‌ شود. همچنین طی چند روز بدن به براکت‌ ها عادت کرده و درد به‌ طور قابل‌ توجهی کاهش می‌ یابد. به همین دلیل ، درد ناشی از براکت موقتی است و نشان‌ دهنده عملکرد صحیح درمان ارتودنسی است.

غذاهای ممنوعه هنگام ارتودنسی با براکت

افرادی که از براکت ارتودنسی استفاده می‌کنند باید از مصرف غذاهای سفت ، چسبناک و سخت خودداری کنند ؛ زیرا این مواد می‌ توانند باعث شل شدن ، کنده شدن یا آسیب به براکت‌ ها شوند. غذاهای سفت مثل آجیل ، ته‌ دیگ ، یخ ، آب‌ نبات‌ های سخت ، نان خشک و سبزیجات خام سفت (مثل هویج کامل) می‌ توانند فشار زیادی به براکت وارد کرده و باعث شکستگی آن شوند. همچنین گاز زدن خوراکی‌ های سفت مانند سیب کامل یا ساندویچ خشک نیز توصیه نمی‌ شود و بهتر است این خوراکی‌ ها به قطعات کوچک‌ تر تقسیم شوند. غذاهای چسبناک نیز از دیگر ممنوعیت‌ های دوران ارتودنسی هستند ، زیرا به‌ راحتی به براکت و سیم‌ ها می‌ چسبند و تمیز کردن آن‌ ها دشوار است. موادی مانند آدامس ، سوهان ، گز ، تافی ، شکلات‌ های کاراملی و شیرینی‌ های چسبنده می‌ توانند باعث شل شدن لیگاچر یا گیر کردن پلاک‌ های غذایی شوند و خطر پوسیدگی دندان را افزایش دهند. رعایت این نکات نه‌ تنها از آسیب به براکت جلوگیری می‌ کند ، بلکه روند درمان را سریع‌ تر و با کمترین اختلال پیش می‌ برد.