درباره اثر داروها بر درمان ارتودنسی چه می دانید ؟

بررسی اثر داروها بر درمان ارتودنسی و کاهش حرکت دندان در ارتودنسی ، نیازمند پاره ای جزئیات می باشد. در مقاله حاضر ، توضیحاتی اجمالی پیرامون تاثیر داروها بر درمان ارتودنسی و میزان اثرگذاری آن بر تغییرات حرکات دندانی ارائه خواهیم نمود ؛ اما پیش از آن لازم می دانیم شرحی مختصر در خصوص نحوه درمان ارتودنسی تبیین نماییم.

درمان ارتودنسی

در درمان ارتودنسی ، فرض بر این اصل استوار است که در هنگام وارد آمدن نیرویی به دندان ها و بافت های ( نسوج ) مجاور آن ، دندان ها به درستی نیروی مکانیکی وارده را دریافت کرده و آن را ذخیره نموده و سپس به نسوج اطراف خود انتقال می دهند.

لازم به ذکر است نسوج مجاور دندان ، پس از دریافت نیروی مکانیکی آن را به نیروی شیمیایی بدل کرده و زمینه ساز بروز رخدادهای سلولی در درون نسوج ( تحلیل و تشکیل استخوان ) می گردند.

حال آن که مقصود از درمان ارتودنسی ، اعمال نیروهای مکانیکی جهت ایجاد تغییرات ساختاری استخوانی و اصلاح بی نظمی دندان ها یا ناهنجاری فک می باشد.

اثر داروها بر درمان ارتودنسی

اثر برخی داروها بر کاهش حرکت دندان در ارتودنسی

به طور کلی بعید به نظر می رسد داروهایی وجود داشته باشد که حرکات دندانی را تحریک کنند ، با این وجود در حال حاضر تلاش هایی برای ساخت چند دارو به کار گرفته شده ؛ اما مصرف آن ها برای افزایش حرکت درمان ارتودنسی ، خیلی قابل استفاده نبوده است.

اما داروهایی که حرکات دندان در درمان ارتودنسی را کند می کنند ، وجود دارند که ممکن است ناخواسته توسط بیمار استفاده شوند.

از جمله این داروها مهارکننده های پروس گلاندین هستند ؛ نظیر NSAIDs ( داروهای ضددرد ) از قبیل ایبوپروفن ، آسپرین و ناپروکسن که مصرف بیش از حد آن ها توسط بیمار می تواند منجر به کاهش حرکت دندان ها شده و متعاقبا به طولانی شدن مدت زمان درمان ارتودنسی بیانجامد.

از این رو افراد در پروسه درمان ارتودنسی ؛ باید با مشورت پزشک معالج و طبق صلاحدید ایشان ، از مصرف مداوم این داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی یا اصطلاحا ( NSAIDs ) بپرهیزند.

افرادی که درمان ارتودنسی انجام می دهند بهتر است به جای استفاده از این داروها ؛ از استامینوفن برای کاهش درد خود استفاده نمایند ، تا حرکات دندانی در آن ها مختل نشود چون مقالات نشان می دهند که این داروها اثر چشمگیری در کاهش حرکات دندانی دارند.

ناگفته نماند که استامینوفن ( البته در صورت تجویز متخصص ارتودنسی ) ، بهترین مسکن جهت کنترل درد اندک بعد از فعال کردن وسایل ارتودنسی است ؛ این دارو تاثیری در سرعت حرکت دندان ها ندارد.

شایان ذکر است افزون بر داروهای مذکور ، داروهای دیگری نیز وجود دارند که تاثیر منفی بر روی حرکات دندانی دارند ؛ این داروها عبارتند از :

  • کلسی تونین
  • ایندومتاسین ( جزو NSAIDs )
  • بیس فسفونات ها
  • کورتیکواستروئیدها
  • و سرکوب کننده های سیستم ایمنی

تاثیر داروهای ضد افسردگی بر درمان ارتودنسی

دسته داروهای دیگری که تاثیر مخرب آن ها در کاهش حرکات دندان در درمان ارتودنسی ، ثابت شده است ؛ داروهای ضد افسردگی های سه حلقه ای اعم از ایمی پرامین ، آمی تریپتیلین و دوکسپین می باشند.

تاثیر داروهای قلبی بر درمان ارتودنسی

داروهای دیگری که بر درمان ارتودنسی و حرکات دندان ها تاثیر سوء می گذارند ؛ داروهای ضد آریتمی قلبی مثل پروکائین می باشند.

تاثیر داروهای ضد مالاریا بر درمان ارتودنسی

داروهای دسته دیگر ، داروهای ضد مالاریا مثل کلروکین و کینین هستند که می توانند باعث کاهش حرکات دندان در درمان ارتودنسی شوند.

این داروها از جمله داروهایی هستند که حرکات دندانی را کاهش می دهند و برای درمان مالاریا استفاده می شوند.

تاثیر داروهای ضد تشنج بر درمان ارتودنسی

همچنین داروهای ضد تشنج مثل فنیتوئین که در موش های صحرایی آزمایش شده ، ثابت شده که باعث کاهش حرکت دندانی می شود.

تاثیر بیس فسفونات ها بر درمان ارتودنسی

برخی از داروها مثل تتراسایکلین ، مانع جذب اوستئوکلاست می شوند. این داروها اثری مشابه بیس فسفونات دارند و سبب کاهش حرکات دندانی در ارتودنسی خواهند شد.

بیس فسفونات ، در زنان یائسه و افرادی که مشکل پوکی استخوان دارند به کار برده می شود.

این دارو ، مانع تحلیل استخوان می شود و بنابراین از این طریق باعث کاهش حرکت دندان در ارتودنسی خواهد شد.

بنابراین خانمی که در دوران یائسگی هست و تصمیم به انجام ارتودنسی دارد یا فرد مبتلا به پوکی استخوان که می خواهد درمان ارتودنسی انجام دهد و ملزم به مصرف بیس فسفونات است ؛ می تواند با مشورت متخصص ارتودنسی این دارو را به طور موقت تغییر بدهد و از اویستا (Evista ) به جای آن استفاده کند.

هورمون های تیروئید چه تاثیری در درمان ارتودنسی دارد ؟

پزشک متخصص به دلیل کمبود هورمون تیروئید ، باید قرص هایی برای افزایش این هورمون تجویز کند تا مشکل تیروئید بیمار برطرف شود.

اگر بیمار بخواهد درمان تیروئید را آغاز کند ، باید بداند که این هورمون منجر به افزایش سرعت حرکت دندان ها می شود.

علاوه بر این ، تیروکسین نیز سبب افزایش فعالیت استخوان و کاهش تراکم استخوان می شود.

لذا داروهایی که به منظور درمان کم کاری تیروئید تجویز می شوند ، ممکن است در درمان ارتودنسی تاثیر گذار باشند.

البته می توان این داروها را با دوز پایین ، مدیریت کرد تا عوارض کم تری داشته باشند.

از این رو بسیار مهم است که قبل از شروع درمان ارتودنسی ، به سوالاتی که ارتودنتیست از شما در خصوص سابقه بیماری و مصرف دارو می پرسد ؛ پاسخ دقیق دهید.